Als we een camping op rijden of berichten delen op sociale media, krijgen we vaak de vraag: “moeten jullie niet werken?” of “waar doen jullie het van?”
Vaak komt deze vraag uit nieuwsgierigheid omdat we nog zo jong zijn en dan zo lang onderweg kunnen zijn. Maar soms zijn zijn de mensen ook jaloers: “Ik moet nog heel lang werken en jullie niet?”
Wij hebben er ook niet voor gekozen, maar we maken het beste ervan.
Onze nieren zijn bij ons allebei gestopt met werken. Bij Gideon gebeurde dit op zijn 19de, toen hij bij Defensie werkte. En bij Floranke op haar 20ste, toen ze nog studeerde. En we moesten beide direct moesten aan de dialyse. Vanaf dit moment afgekeurd voor werk en hebben sindsdien een uitkering van een 19- of 20- jarige, en tot op heden hebben we dat nog steeds. Door de jaren heen is dit bedrag iets gestegen door de groei, maar nog steeds zit dit onder het minimumloon.
Gideon heeft verschillende baantjes gehad, maar werd vaak ontslagen voordat er een vast contract moest komen, dit vanwege zijn nieren. Ook al zou dat in theorie niet mogen, maar de praktijk gebeurde het toch. Dit gaf veel frustratie en negatieve spanningen.
Floranke probeerde verder te studeren, maar moest uiteindelijk toch stoppen, doordat ze het tempo niet meer aan kon. En vond uiteindelijk een baan in een ander vakgebied, waar ze uiteindelijk moest stoppen door ziekte.
En toen we beiden 4 jaar geleden zonder werk zaten, besloten we om voor onszelf te kiezen en te gaan genieten. We hadden op medisch gebied al veel te veel meegemaakt. Denk aan dialyse, niertransplantaties, kanker, hartproblemen, jicht en chronische vermoeidheid.
Om te kunnen rondkomen en te kunnen reizen zoals we nu doen, moesten we andere keuzes maken. En moesten we ervoor kiezen om dingen te laten of op te zeggen, om zo onze maandelijkse kosten zo laag mogelijk te houden.
We stopten onze abonnementen zoals: sportschool, tijdschriften, krant en de televisie. Ook sloten we een goedkoop telefoonabonnement af en doen we bewuster boodschappen. Zo gaan we om niet meer naar de bioscoop of dergelijke en hebben we dit jaar onze grotere en duurdere auto ingeruild voor een kleinere en goedkopere.
Deze bewuste keuzes maken we om andere dingen wel te kunnen blijven doen.
En wij denken dat als je bereid bent zulke bewuste keuzes te maken, en bereid bent om stappen te zetten om echt dingen te laten, er ook ruimte komt voor nieuwe avonturen. Om bijvoorbeeld te kunnen overwinteren of te kunnen reizen. En als het helder is hoe wij schipperen met ons beperkte budget en onze gezondheid en afwegingen, hoeft niemand meer jaloers naar ons te kijken, lijkt me.
Beste Flora en Gideon,
Super leuke artikelen schrijven jullie altijd. En inderdaad had ik ook wel stiekem de vraag “ waar doen ze het van” mijn vraag is beantwoord in jullie tekst.
Van jongs af aan heb ik ook gedialyseerd 10 jaar lang. Ondertussen ook 3 transplantaties gehad. Maar nooit een uitkering gekregen. Omdat men 30 jaar geleden vond dat de niet dialyse dagen werk dagen moesten zijn
Nu werk ik als zelfstandige in mijn medisch pedicure praktijk.
Ik had me ooit voorgenomen als ik getransplanteerd word dan ga ik reizen. Dan doe ik nu tussen de werkzaamheden door 2 keer per jaar. Sri-Lanka, Afrika, CostaRica, Nepal dat soort reizen.
Heb ik een vraagje waar jullie misschien wel een antwoord op weten. Ik zie dat jullie reizen met de hond. Weet je een gezellige camping waar honden zijn toegelaten in Duitsland? Ik reis ook met een tent rond. Heerlijk. Ik voel een beetje hoe lekker jullie genieten.
Ik wens jullie Heel veel veilige kilometers en geniet van jullie avonturen.
Liefs Sandra Middeldorp